Wrocław, 21-03-1989 ul. Świdnicka. Happening Pomarańczowej Alternatywy: „Pogrzeb Stalina albo Pogrzeb Sobie Sam” z okazji pierwszego dnia wiosny; Pierwszy Dzień Wiosny
Wieżyczka meteorologiczna (potocznie zwana pogodynką; zbudowana w 1882 r.) - najstarszy niewieżowy zegar publiczny we Wrocławiu oraz gmach Opery Wrocławskiej przy ul. Świdnickiej
[Dwie kobiety z grupką szczeniaków przy zabudowaniach w Kongei; kobieta z prawej należy do rodziny Ireny Szpindor, kobieta z lewej, niejaka Köstlieh, jest właścicielką pensjonatu w Kongei; na odwrocie zdjęcia napis:] Kongei 1947. Znowu właścicielka ze mną przy tych samych pieskach. Ona sama urodziła się w Afryce, ale ojciec jej, który już nie żyje pochodził z Katowic, mówi lepiej po ang. ale chętnie chociaż słabiej mówi po niem. Kongei - miejscowość w północno-wschodniej Tanzanii, u podnóża gór Usambara.
Jaroszowskie Zakłady Materiałów Ogniotrwałych (od 1998 r. JARO S.A.) eksploatujące złoża glinki ogniotrwałej; od lewej: inż. górnik Ryszard Kowalczyk i sztygar zmianowy Ryszard Wilkoszewski
[Dwie kobiety na podwórzu bawią się z grupą szczeniaków, w tle długi, parterowy dom z podcieniami i poddaszem; stojąca kobieta należy do rodziny Ireny Szpindor; na odwrocie zdjęcia napis:] Kongei 1947. Wypoczynkowy dom w którym spędzam urlop. Koło mnie gospodyni i właścicielka pensjonatu P. Köstliech, z którą rozmawiam po niemiecku, a wtedy zaniedbuję angielski język, którym narazie [!] nie b. mocno władamy. Kongei - miejscowość w północno-wschodniej Tanzanii, u podnóża gór Usambara.
Wrocław, 21-03-1989 ul. Świdnicka. Happening Pomarańczowej Alternatywy: „Pogrzeb Stalina albo Pogrzeb Sobie Sam” z okazji pierwszego dnia wiosny; Pierwszy Dzień Wiosny
Jaroszowskie Zakłady Materiałów Ogniotrwałych (od 1998 r. JARO S.A.) eksploatujące złoża glinki ogniotrwałej; od lewej: sztygar zmianowy Ryszard Wilkoszewski i inż. górnik Ryszard Kowalczyk
Wrocław, 21-03-1989 ul. Świdnicka. Happening Pomarańczowej Alternatywy: „Pogrzeb Stalina albo Pogrzeb Sobie Sam” z okazji pierwszego dnia wiosny; Pierwszy Dzień Wiosny
Naprawa sieci trakcyjnej na skrzyżowaniu ulic Św. Mikołaja i Białoskórniczej we Wrocławiu; w tle widoczny budynek Kina "Pokój" oraz widoczna wieża prawosławnego Soboru Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy
Dwoje dzieci z obozu dla polskich uchodźców w Tengeru w strojach ludowych, być może przeznaczonych do odegrania przedstawienia teatralnego; w tle zabudowania.
Dwoje dzieci z obozu dla polskich uchodźców w Tengeru w strojach przeznaczonych do odegrania przedstawienia teatralnego; w tle zabudowania i niewyraźny kontur góry, być może Meru.
Wrocław, 21-03-1989 ul. Rynek. Happening Pomarańczowej Alternatywy: „Pogrzeb Stalina albo Pogrzeb Sobie Sam” z okazji pierwszego dnia wiosny; Pierwszy Dzień Wiosny
Zabawa na zamarzniętym jeziorku w Parku Stanisława Tołpy (ówcześnie Park Nowowiejski); w tle widoczny budynek Szkoły Podstawowej nr 1 im. M. Dąbrowskiej przy ul. Nowowiejskiej
Jaroszowskie Zakłady Materiałów Ogniotrwałych (od 1998 r. JARO S.A.) eksploatujące złoża glinki ogniotrwałej; na zdjęciu koparka kołowa, wyprodukowana w Pomorskich Zakładach Budowy Maszyn, służąca do wybierania urobku
Troje dzieci i dwie opiekunki z sierocińca w obozie dla polskich uchodźców w Tengeru, stojący na drodze przy drogowskazie z napisami "KONGEI / CARE" oraz "MOMBO"; w tle wzniesienie; jednym z dzieci jest zaadoptowany przez rodzinę Ireny Szpindor Adaś. Mombo - miejscowość w północno-wschodniej Tanzanii, u podnóża gór Usambara; Kongei - dziś mieści się tam szkoła, w czasie wojny zapewne ochronka.
Wrocław, 21-03-1989 ul. Świdnicka. Happening Pomarańczowej Alternatywy: „Pogrzeb Stalina albo Pogrzeb Sobie Sam” z okazji pierwszego dnia wiosny; Pierwszy Dzień Wiosny
Osiedle Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (obecnie Osiedle Przyjaźni) na wrocławskich Krzykach, usytuowane w widłach ulic Krzyckiej i Przyjaźni (ówcześnie ul. Przyjaźni Polsko-Radzieckiej); zaprojektowane przez Witolda Jerzego Molickiego z wrocławskiego "Miastoprojektu"; wykonawcą inwestycji było Przedsiębiorstwo Budownictwa Uprzemysłowionego.
msza św. odprawiona na terenie zajezdni autobusowej nr VII przy ul. Grabiszyńskiej z okazji pierwszej rocznicy strajków sierpniowych; na podwyższeniu piąty od lewej Władysław Frasyniuk, siódmy - ks. Stanisław Orzechowski, dziewiąty - arcybiskup Henryk Gulbinowicz
Pomimo zakazu władzy na Wielkanocny Marsz Pokoju, mieszkańcy Wrocławia i okolic (głównie studenci) zebrali się na Polach Marsowych by wspólnie zamanifestować swoje poparcie dla idei pacyfistycznych. Na spotkaniu pojawiły się amatorskie zespoły rockowe i bluesowe. Organizatorem Marszu byli: Andrzej Dziewit, Jacek Drobny i Jacek Ściobłowski.
spotkanie ministrów kultury Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, Niemieckiej Republiki Demokratycznej i Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej w Sali Książęcej wrocławskiego Ratusza poświęcone przygotowaniom do Festiwalu Sztuki Amatorskiej Krajów Socjalistycznych, który odbył się w dniach 05.-10.05.1975 r. w kilkunastu miastach Dolnego Śląska pod hasłem "30 zwycięskich lat"; pierwszy z lewej minister kultury PRL Józef Tejchma, piąty z lewej (z teczką w ręce) minister kultury NRD Hans-Joachim Hoffmann
N/z tymczasowe wysypisko popowodziowych śmieci na pustym terenie przy ul. Pułaskiego i skrzyżowanie ulic Pułaskiego i Kościuszki. Prawie centralnie nieistniejąca kamienica przy ul. Pułaskiego 57.
Trybuna honorowa podczas pochodu pierwszomajowego. Szósty z lewej Bolesław Iwaszkiewicz, dziewiąty Bronisław Ostapczuk, jedenasty Władysław Piłatowski, trzynasty Eugeniusz Molczyk.
Stefan Stuligrosz dyrygujący Poznańskimi Słowikami podczas koncertu z okazji Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans przy ołtarzu głównym w Bazylice św. Elżbiety we Wrocławiu.
Oficjalne uroczystości inicjujące żakinadę na wrocławskim rynku. Udział w nich biorą przedstawiciele barwnego korowodu studentów oraz najwyższe władze miasta na czele z przewodniczącym - Bolesławem Iwaszkiewiczem.
Obóz Żywego Protestu pojawił się na ówczesnym placu Dzierżyńskiego (dzisiejszy plac Dominikański) pięć dni po masakrze w Pekinie. Z inicjatywy członka Pomarańczowej Alternatywy Roberta "Robespierre'a" Jezierskiego, grupa studentów, uczniów i innych młodych mieszkańców Wrocławia zaczęła okupować trawnik na placu. W obozie brali udział zarówno członkowie NZS, MKO czy WiPu. W ramach protestu przeciwko okrucieństwu komunistycznego reżimu w tym miejscu powstało namiotowe miasteczko, gdzie uczestnicy zbierali podpisy pod listem porotestacyjnym, przygotowywali symboliczne instalacje i dyskutowali z przechodniami. Zwieńczeniem protestu miało byc odsłonięcie symbolicznego pomnika, budowanego w tajemnicy przed władzą, który przetrwał zaledwie półtorej doby. Usunięty został przez wyspecjalizowane służby na polecenie władz miasta.
Żołnierzy Armii Radzieckiej, którzy zginęli w okolicach Kątów podczas walk wiosną 1945 roku pochowano na terenie cmentarza ewangelickiego (niemieckie mogiły zostały zlikwidowane). W centralnej części cmentarza postawiono obelisk z czerwoną gwiazdą. W tle wieża kąteckiego ratusza.
Grupy ludzi w ogródku przy barze Barbara znajdującym się w Zespole mieszkalno-usługowym znajdującym się na ulicy Świdnickiej 2-8a, Szewskiej 79-8, Oławskiej 1-3 zaprojektowanym w latach 1955-1957 przez architektów biura Miastoprojekt - Wrocław (Włodzimierz Czerechowski, Ryszard Jędrak, Ryszard Natusiewicz, Anna i Jerzy Tarnawscy) i zbudowany w latach 1957-1962 r.
Po prawej w tle budynek biurowo-handlowy zbudowany przed wojną dla firmy M.Gerstel "Gerathelhaus" według projektu Alvina Weemanna.
Ludzie zebrani pod ratuszem od południowej strony rynku. Wśród tłumu osoby idące na wydarzenie o nazwie "Rewolucja krasnoludków" zorganizowane przez Pomarańczową Alternatywę przy ul. Świdnickiej.
Widok na Plac pod Szczytem na którym znajduje się grupa wiernych przybyłych na uroczystą msze z okazji święta kościelnego. W tle fragment zabudowy klasztoru jasnogórskiego.
Podseria 15 fotografii z hal produkcyjnych wrocławskich zakładów hutniczych "Hutmen" oraz z obchodów Dnia Hutnika w zakładzie . W trakcie uroczystości przedstawiciel huty "Szopienice" przekazał sztandar przechodni ministra przemysłu ciężkiego oraz Zarządu Głównego ZZH. W 1975 r. Hutmen uzyskał tytuł Najlepszego Eksportera Dolnego Śląska 1974 roku.